Een week na het inzaaien van de eerste 4 bloembedden werd ik heel blij verrast door de eerste sprietjes die boven kwamen. Een euforisch gevoel nam direct bezit van mij. Hoe blij kun je zijn met de eerste ontkiemde zaden, er is dus iets goed gegaan in de zaaipoging. Afgelopen zaterdag was het ook nog een bloemenzaaidag volgens de BD zaaikalender en enthousiast heb ik die dag gebruikt om rij 5 in te zaaien met 2 verschillende bloemenmengsels zodat die een mooie scheiding geven tussen de eerste 4 en de laatste 4 bloembedden die half mei ingezaaid gaan worden. De regendagen begin deze week zorgden ervoor dat er meer dan voldoende water de grond in kwam.

Een mooie groene waas nam in de loop van de week bezit van de bedden. Helaas werd de euforie iets minder toen ik erachter kwam dat die prachtige groene waas over de bedden veroorzaakt werd door het onkruid wat explosief de grond uit kwam. De 55 mm water in korte tijd maakte dat de grond dicht was geslagen waardoor de bestrijding van het onkruid op een andere manier moest gebeuren. Normaliter “ruissen” we met de hand door de bovenste laag van de aarde. Daardoor maak je het ontkiemde onkruid los en zorgt de wind en de zon ervoor dat het onkruid verdroogt. En voor de beeldvorming; dan zit je inderdaad op je knieën en wel vaak 4 uur achter elkaar. Voor een BD-tuinder zal dit niet vreemd klinken. Maar de grond was te hard en er waren teveel bedden waarbij het bloemenzaad nog niet goed zichtbaar was waardoor het een grote puzzeltocht werd om met een schoffel tussen de rijen door te schoffelen om de laag met onkruid los te trekken. Eerst met bril op, op zoek naar een mogelijke rechte rij en kijken of er herkenning van het blad ontstond. De gedachte dat de zaaiafstand keurig verlopen is, is overigens een illusie…….het is een gezellige boel in de rijen; of veel te dicht bij elkaar of met een veel te grote afstand. Het zal me benieuwen of ik nog moet gaan verplanten om de plantjes ruimte te geven.

Maar de zon scheen heerlijk, de vogels floten, de insecten zoemden en de voetsporen van een hert op het bloemenveld maakte dat ik de afgelopen 2 dagen genoten heb met de schoffel in mijn hand. Volgende week weer een nieuwe poging om te “ruissen” met de hand én de hoop dat ik meer zaad mag gaan onderscheiden van het onkruid.

Geniet van het weekend, de zon, de vogels en elkaar!

Marga